Πέμπτη, 22 Ιουλίου 2010

Είναι Μπερδεμένο!

Είναι κάτι φορές ανεξήγητος ο νους μου. Προσπαθώ να προχωρήσω, να αφήσω κάθετι παλιό και σκουριασμένο στην άκρη, να βάλω νέα άνθη στο βάζο της καθημερινότητάς μου. Ανθοπώλες υπάρχουν πολλοί, δόξα τον Θεό, υπάρχουν με το τσουβάλι, μέχρι και μέσω internet πια. Πάντα όμως προτιμάται ένας. Ο λόγος; Θα μείνει άγνωστος, γούστα είναι αυτά.

Η λογική είναι κάτι πολύπλοκο μα μαθηματικό. 1 + 1 = 2. Χαίρω πολύ, Κωνσταντίνος. Το συναίσθημα πάλι είναι ύπουλο πράγμα, ξεπηδά, παίρνει μορφή, μεταλλάσσεται, παίρνει άλλη μορφή, που δίνει την θέση της σε άλλη. Και να… εκεί που λες «αυτό νιώθω» εκεί λες «μωρέ σίγουρα;». Και για πείτε και μένα ποιο από τα δύο να πιστέψω! Το πρώτο ή το άλλο.

Εκεί κάπου εμφανίζεται η λογική. Συναίσθημα χωρίς σεξ σημαίνει αγνότητα, άρα φιλία. Εντάξει, το δέχομαι και λέω στον εαυτό μου πάνω από όλα πως τα αισθήματα μου είναι αγνά και αμόλυντα. Και όμως είναι;

Μετά έρχονται τα πάθη, οι συλλογισμοί, τα μαρτύρια. Το βλέμμα σου, ο λόγος σου, το σώμα σου, το χιούμορ σου. Όλα γυρνάνε γύρω από έναν κύκλο που δε μπορώ να προσδιορίσω. Που πάει αυτή η συλλογιστική;

Υπάρχουν κάποια πράγματα στη ζωή μας που έρχονται ψηλοαπρόσκλητα. Και αυτό δεν είναι τόσο ο έρωτας, όσο ο θαυμασμός. Το να ερωτευτείς είναι εύκολο, θες μόνο να’ στε μαζί και σκέφτεσαι συνέχεια ένα άλλο άτομο. Ο θαυμασμός όμως είναι μεγάλο μανίκι παιδιά…

Θα μπορούσα να ερωτευτώ σήμερα, να το ξεχάσω αύριο και να ξαναερωτευτώ μεθαύριο. Το να σε θαυμάσω όμως θέλει δουλειά, ιδρώτα, λόγο, κόπο… Και δικό μου και δικό σου. Δεν είναι κάτι εύκολο και επιτυγχάνεται μέσω ρίσκου. Δηλαδή ποτέ δεν πας να σε θαυμάσουν, εκθέτεις το είναι σου και απλά βλέπεις τα σχόλια και την αντιμετώπιση.

Και πόσο εύκολο άραγε είναι να σχολιάσει και αντιμετωπίσει κανείς τον θαυμασμό του προς ένα άτομο; Όταν όμως εκτιμάς και θαυμάζεις δε θες να ρισκάρεις. Κι όμως υπάρχουν και σαρκικά ένστικτα. Και εγωιστικά μπορώ να πω…

[Ο έρωτας χρόνια πιστεύω πως είναι ο χαζός εγωισμός. Μια εξιδανικευμένη εκδήλωσε ύψιστης μορφής εγωισμού. Π.χ. θέλουμε να πούμε πως είμαστε ερωτευμένοι με ένα άτομο. Τι λέμε; «Σε θέλω μόνο για μένα». Μα πώς; Αφού άλλα είναι αυτά που θες να πεις, η κτητικότητα άνθρωπέ μου πώς διάολο σου ρθε;!;]

Σε θέλω, όχι μόνο για μένα, για μας! Θέλω το 1 μου να γίνει 2. Ή το 2 μας να γίνει 1. Κοίτα να δεις που το 1 θα μείνει 1. Μπορεί να μη στο πω ποτέ κιόλας… Δεν πειράζει. Αν θες κάτι να μου πεις, θα το καταλάβεις.

Κ.Α.